Home
Καρπενήσι, Δεκέμβριος 2010 PDF Εκτύπωση E-mail
Εκδρομικό

Χειμωνιάτικο τοπίο και αξέχαστες στιγμές έζησαν στην Ευρυτανία μέλη της Αθηναϊκής Λέσχης Καγιάκ. Σ΄αυτό το εκδρομικό διήμερο μας ταξιδεύει ο Νίκος Γούλης, μέλος της σχολής προχωρημένων.

 

Αγαπητοί συν-kayakers,

Ελπίζω όσοι συμμετείχατε στην εκδρομή του Καρπενησίου να επιστρέψατε καλά και να αναπληρώσατε ύπνο και δυνάμεις. Για όσους δεν ήρθατε, εύχομαι να τα περνάτε καλά και να σας δούμε από κοντά στην επόμενη εκδρομή.

Με τη βοήθεια των φωτογραφιών και των video που αναρτήθηκαν σήμερα, θα ξεκινήσω με την προσωπική μου ανασκόπηση της εκδρομής.

 

Παρασκευή 17/12

Αναχώρηση απόγευμα από την Αθήνα με σχετικά καλό καιρό. Ο ουρανός καθαρός και η κίνηση μέτρια. Το πρώτο χιόνι στις άκρες του δρόμου έκανε την εμφάνιση του κοντά στη Μακρακώμη, λίγο μετά τη σουρεάλ εικόνα του μαχητικού αεροσκάφους στην πλατεία του Άγιου Γεωργίου. Ο δρόμος καθαρός σε όλη τη διαδρομή με λίγη χιονούρα μετά τον Τυμφρηστό στην κατηφόρα πριν το τούνελ και πάγο σε 1-2 στροφές στην είσοδο του χωριού. Άφιξη στον ξενώνα της κας Λίνας κάπου μεταξύ 9 και 12 για τους περισσότερους. Τζάκι, φαγητό και κρασί και έπειτα ύπνο.

Σάββατο 18/12 - Τρικεριώτης


Στρατιωτικό εγερτήριο στις 0600 και αναχώρηση στις 0700 ντυμένοι για κατάβαση. Η θερμοκρασία υπό το μηδέν. Άφιξη στο ποτάμι γύρω στις 0800 με θερμοκρασία στους 0 βαθμούς. Ξεφόρτωμα εξοπλισμού, briefing και ζέσταμα. Ξεκινήσαμε στο ποτάμι σχετικά μαγκωμένοι καθώς οι περισσότεροι είχαμε ένα μήνα να μπούμε σε kayak και περιμέναμε εκτός από το κρύο να αντιμετωπίσουμε και ένα δύσκολο ποτάμι. Ο Τρικεριώτης προσέφερε αρκετά φαινόμενα για εξάσκηση: κάποια κύματα (πιο μικρά βέβαια σε σχέση με αυτά του Άραχθου), αρκετές στροφές και ένα rock garden. Είχαμε την ευκαιρία να δουλέψουμε στην κατάλληλη τοποθέτηση του σκάφους για τις στροφές και να επιλέξουμε σε κάποιο βαθμό τη διαδρομή μας στο ποτάμι. Μετά τον Άραχθο και τον Εύηνο, τα φαινόμενα στον Τρικεριώτη ήταν στον κατάλληλο βαθμό δυσκολίας ώστε να έχουν τεχνικό ενδιαφέρον και παράλληλα να έχουμε τον έλεγχο.

Κυριακή 19/12 - Ταυρωπός

Την Κυριακή ο καιρός ήταν αρκετά καλύτερος με τη θερμοκρασία μεταξύ 7-10 βαθμούς. Μεγάλη διαδρομή μέχρι τις εγκαταστάσεις της Trekking και έπειτα μέχρι την είσοδο του ποταμού. Το νερό λασπωμένο εξαιτίας της χθεσινοβραδινής βροχής. Η δυσκολία του ποταμού στα επίπεδα του Ευήνου, ίσως και πιο εύκολο. Εξαιτίας κάποιων κορμών δέντρων αναγκαστήκαμε να βγούμε δυο φορές από τα kayak και να περπατήσουμε. Θα χαρακτήριζα την κατάβαση ψυχαγωγική/τουριστική χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι δεν προσέφερε κάποια εμπειρία στο ταξίδεμα και στον έλεγχο του σκάφους στις στροφές

Συνολικά είχε ενδιαφέρον η κατάβαση με τόσο έντονο κρύο. Η εμπειρία από ακόμη δυο ποτάμια και οι ώρες που προσθέσαμε μέσα στο kayak δημιουργούν περισσότερη εμπιστοσύνη αλλά και κατανόηση των σημείων που πρέπει να δουλέψει ο καθένας. Τέλος, το φιλικό κλίμα της παρέας και η προσπάθεια όλων των εκπαιδευτών/συνοδών για την μετάδοση γνώσης και την ασφάλεια της κατάβασης, επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά την θετική άποψη για την ποιότητα των ανθρώπων που περιβάλλουν αυτή την προσπάθεια.

Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές, καλή χρονιά και καλή αντάμωση στο επόμενο ποτάμι!

Νίκος


Και οι εντυπώσεις του Σ. Τρωιάνου παρακάτω:

Οι δικές μου εντυπώσεις, λόγω του τραβήγματος στον ώμο, θα περιοριστούν στον Τρικεριώτη. (Μπορώ όμως να σας μεταφέρω κάποιες εκδρομικές για την Κυριακή..)
Το ποτάμι ήταν «του κουπιού μας» (κατά την κατοχυρωμένη από τον Ευηνο έκφραση του Ζαχαρία). Χωρίς να μας απασχολεί η «επιβίωση» μέσα στο ποτάμι, εστιάσαμε σε διάφορα τεχνικά στοιχεία. Για μένα το κάθετο κουπί ήταν ο πρωταρχικός στόχος. Οι πολλές στροφές μας ανάγκασαν να δουλέψουμε στο πλασάρισμα του σκάφους πριν και τη διατήρηση γραμμής κατά τη διάρκεια της στροφής, ενώ το rockgarden επιβεβαίωσε τη δυσκολία των ρηχών νερών (στη πτώση δεν μπόρεσα να αποφύγω το eject, αλλά και το στράβωμα του κουπιού μου. Η δε προσπάθεια να μην αφήσω σκάφος και κουπί, είχε ως επακόλουθο να χτυπήσω, ανώδυνα ευτυχώς, σε βράχια). Νομίζω ότι πρέπει να κάνω εξάσκηση, ίσως και λίγο θεωρία με το δάσκαλο, για τις σωστές αντιδράσεις σε διάφορες περιπτώσεις στην πτώση σε ορμητικό σχετικά νερό, μέχρι το γόνατο… Αυτό που χαρακτήρισε την κατάβαση ήταν η ασυνήθιστη για εμάς χαμηλή θερμοκρασία. Σχόλια για τον εξοπλισμό και την καταλληλότητά του, ή ιδέες για βελτιώσεις νομίζω ότι πρέπει να ανταλλαγούν. Το δικό μου θέμα ήταν κυρίως από τον αστράγαλο και κάτω, και σε παρατεταμένες στάσεις στις παλάμες.. Το video που ήδη (!) αναρτήθηκαν ΑΚΡΩΣ διδακτικά για μένα..
Ελπίζω (λόγω χεριού εννοώ), να τα πούμε σε ένα μήνα στον Εύηνο.

 
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση